दृष्टी तपासणी प्रणालीच्या वेगावर परिणाम करणारे मुख्य घटक.

काही उत्पादन लाइन्स खूप वेगाने काम करतात. जर आपण आपली लाइन थांबवायची नसेल, तर आपल्या निरीक्षण पाऊलाला बॉटलनेक बनू देऊ नये. एक मंद दृष्टी निरीक्षण प्रणाली विलंब करते, खर्च वाढवते आणि अधिक दोष अनियंत्रित राहण्यास परवानगी देते. दृष्टी निरीक्षण प्रणालीतील वेग हा काही महत्त्वाच्या घटकांच्या योग्यरित्या कार्यावर अवलंबून असतो. चला, त्यापैकी सर्वात महत्त्वाच्या घटकांकडे एक नजर टाकू.

कॅमेरा कामगिरी वेग निश्चित करते

कॅमेरा हा सर्वकाही सुरू होण्याचा बिंदू आहे. जर आपला कॅमेरा स्वच्छ प्रतिमा लवकर पकडू शकत नसेल, तर इतर कोणतीही गोष्ट महत्त्वाची नाही. आपल्याकडे सर्वात वेगवान प्रोसेसर किंवा सर्वात हुशार सॉफ्टवेअर असू शकते, परंतु खराब प्रतिमा म्हणजे खराब निकाल.

तपासण्यासाठी पहिली गोष्ट म्हणजे फ्रेम रेट. हे ते आकडे आहे की कॅमेरा प्रति सेकंद किती चित्रे घेऊ शकतो. कमी फ्रेम रेट म्हणजे खराब कॅप्चर कामगिरी. ज्या लाइनवर प्रति मिनिट हजारो भाग चालतात, त्या लाइनवर कॅमेराही त्या वेगाशी सुसंगत असावा. उदाहरणार्थ, एक लाइन जी प्रति मिनिट १२०० भाग चालवते, तिच्या प्रत्येक भागाचे स्पष्टपणे कॅप्चर करण्यासाठी फक्त सुमारे ५० मिलीसेकंदचा वेळ देते.

एक्सपोजर टाइम हा दुसरा मोठा घटक आहे. शटर जास्त वेळ उघडा ठेवला, तर हालचाल करणाऱ्या भागांची छायाचित्रे धुंद आणि लांबट दिसतील. तो जास्त लवकर बंद केला, तर छायाचित्र खूप अंधार दिसेल. उच्च वेगाच्या तपासणीसाठी, एक्सपोजर टाइम सामान्यतः मायक्रोसेकंदांच्या श्रेणीत कमी होतो. काही भारी वापराच्या प्रणालींमध्ये एक्सपोजर टाइम ४० ते ५० मायक्रोसेकंदपासून १२ मायक्रोसेकंदपर्यंत कमी केला जातो. हा बदल एकटाच तपासणीचा वेग ४००० भाग प्रति मिनिटपासून ६००० पेक्षा जास्त भाग प्रति मिनिटपर्यंत वाढवू शकतो.

शटरचा प्रकार देखील मोठा फरक घालतो. रोलिंग शटर्स छायाचित्रे ओळीनुसार कॅप्चर करतात. ते स्थिर वस्तूंसाठी बरोबर काम करतात, परंतु हालचाल करणाऱ्या भागांचे छायाचित्र विकृत दिसू शकते. ग्लोबल शटर्स संपूर्ण छायाचित्र एकाच वेळी कॅप्चर करतात. ते कोणत्याही विकृतीशिवाय हालचालींचे फ्रीझ करतात. उच्च वेगाच्या लाइन्ससाठी ग्लोबल शटर कॅमेरे हा सर्वोत्तम पर्याय आहे.

प्रोसेसिंग पॉवर आणि स्मार्ट अल्गोरिदम

एकदा कॅमेरा छायाचित्र घेतले की, खरे काम सुरू होते. सिस्टमने ते छायाचित्र विश्लेषण करावे लागते आणि त्या भागाची तपासणी यशस्वी झाली की नाही याचा निर्णय घ्यावा लागतो. हे किती वेगाने होते हे प्रोसेसिंग पॉवर आणि अल्गोरिदम किती स्मार्ट आहेत यावर अवलंबून असते.

प्रोसेसिंग वेगात मोठी वाढ झाली आहे. काही आधुनिक व्हिजन इन्स्पेक्शन सिस्टम्स दहा वर्षांपूर्वीच्या सिस्टम्सच्या प्रोसेसिंग पॉवरपेक्षा दुपटीपेक्षा जास्त प्रोसेसिंग पॉवर प्रदान करतात. आता अचूक आणि कार्यक्षम कामाचा मानदंड सुमारे ३०० मायक्रोसेकंड इतका आहे. हा अतिरिक्त वेग तुम्हाला अचूकता कमी करून जास्त वेगाने चालणाऱ्या लाइन्स चालवण्याची परवानगी देतो.

परंतु कच्ची प्रोसेसिंग शक्ती ही केवळ अर्धी कथा आहे. अल्गोरिदमची कार्यक्षमता तितकीच महत्त्वाची आहे. एक सोपी तपासणी, जसे की एका छिद्राची उपस्थिती तपासणे, २० ते १०० मिलीसेकंदांत पूर्ण होऊ शकते. अधिक जटिल तपासण्या अधिक वेळ घेतात. हुशार प्रणाली डिझाइनच्या मदतीने प्रतिमा रिझोल्यूशन कमी करून किंवा अनावश्यक पाऊले काढून टाकून प्रोसेसिंग वेळ कमी केली जाऊ शकते. एका प्रकरणाच्या अभ्यासात दाखवले गेले की ऑप्टिमाइज्ड प्रणालीने प्रत्येक फ्रेमसाठी प्रतिमा प्रोसेसिंग अंदाजे १५० मिलीसेकंदांत पूर्ण केली.

कृत्रिम बुद्धिमत्ता (AI) आधारित अल्गोरिदमने खेळाचे नियमच बदलून टाकले आहेत. त्या उच्च प्रमाणात अचूकता राखून जटिल दोषांचा शोध घेतात, तसेच गतीही राखतात. काही प्रणालींमध्ये दुहेरी इंजिन पद्धत वापरली जाते, ज्यामध्ये गतीसाठी पारंपारिक अल्गोरिदम आणि बुद्धिमत्तेसाठी AI यांचे संयोजन केले जाते. यामुळे उत्पादन लाइनची गती कमी न करता संपूर्ण तपासणी क्षमता प्रदान केली जाते.

प्रकाशन आणि प्रतिमा गुणवत्ता यांचे महत्त्व आपण जितके समजतो त्यापेक्षा अधिक आहे

अनेक लोकांना आश्चर्य वाटते की खराब प्रकाशन हे दृष्टी तपासणी प्रणालीला एका मंद छायाचित्राप्रमाणेच अधिक मंद करते. खराब प्रकाशनामुळे विश्लेषण करण्यासाठी कठीण असे चित्रे तयार होतात, त्यामुळे सॉफ्टवेअरला दोष शोधण्यासाठी जास्त प्रयत्न आणि जास्त वेळ घालावा लागतो.

सुसंगत प्रकाशन आवश्यक आहे. नैसर्गिक प्रकाश दिवसभर बदलत राहतो, आणि त्या बदलांमुळे तुमच्या तपासणीचे निकाल बिघडू शकतात. उच्च वेगाच्या ओळींसाठी स्ट्रोब प्रकाशन विशेषत: उपयुक्त आहे. ते एका अत्यंत तीव्र आणि अत्यंत लघु प्रकाशाच्या पल्सचा वापर करते, जो वेगाने हालत असलेल्या भागांची गती थांबवतो आणि तीव्र चित्रे तयार करतो.

चांगले प्रकाशन हे प्रक्रिया करण्याचा वेळही कमी करते. जेव्हा दोष बॅकग्राउंडविरुद्ध स्पष्टपणे उभे राहतात, तेव्हा अल्गोरिदमला इतका जास्त शोध करावा लागत नाही. एका प्रकाशन सुधारणेमुळे तपासणीचा वेग ४००० पार्ट्स प्रति मिनिटपासून ६००० पार्ट्स प्रति मिनिट इतका वाढला, फक्त चित्रे स्वच्छ आणि विश्लेषण करण्यास सोपी करण्यामुळे.

डेटा ट्रान्सफर आणि इंटरफेस बॉटलनेक्स

याबद्दल कोणीही पुरेशी चर्चा करत नाही, परंतु डेटा ट्रान्सफर हा सामान्य बॉटलनेक आहे. उच्च रिझोल्यूशनच्या छायाचित्रांमध्ये खूप डेटा असतो. एका २०००x२००० RGB छायाचित्राचा आकार अंदाजे १२ मेगाबाइट्स इतका असतो. आता कल्पना करा की दररोज दर्जनभर कॅमेरे सतत कार्यरत असून टेराबाइट्स डेटा निर्माण करत आहेत.

जर कॅमेरा आणि प्रोसेसर यांच्यातील कनेक्शन पुरेसे वेगवान नसेल, तर छायाचित्रे गोळा होऊ लागतात. यामुळे सिस्टम फ्रेम्स वगळतो किंवा उशीरा प्रोसेस करतो, ज्यामुळे विलंब आणि चुकलेले दोष यांचा समावेश होतो. गिगाबिट इथरनेट व्हिजन (GigE Vision), यूएसबी३ व्हिजन (USB3 Vision) आणि कोअॅक्सप्रेस (CoaXPress) सारख्या उच्च-वेगाच्या इंटरफेसेसद्वारे ही समस्या सोडवली जाते. त्या मोठ्या छायाचित्र फाइल्स वेगाने आणि गोंधळ न वाढवता हलवतात.

हार्डवेअर ट्रिगरिंगही मदत करते. सॉफ्टवेअरवर अवलंबून राहण्याऐवजी, ज्यामुळे यादृच्छिक विलंब निर्माण होऊ शकतात, हार्डवेअर ट्रिगर्स कॅमेराला छायाचित्र कधी घ्यायचे याची अचूक माहिती सेन्सर्सद्वारे देतात. यामुळे मायक्रोसेकंड पातळीवरची अचूकता मिळते, ज्यामुळे संपूर्ण सिस्टम प्रतिक्रियाशील राहते.

सिस्टम इंटिग्रेशन आणि ट्रिगर टाइमिंग

दृश्य निरीक्षण प्रणाली स्वतंत्रपणे काम करत नाही. ती आपल्या उत्पादन लाइनच्या इतर भागांसोबत सुरळीतपणे काम करणे आवश्यक आहे. वाईट एकीकरण म्हणजे वाईट गती.

ट्रिगरचा वेळ अत्यंत महत्त्वाचा आहे. प्रणालीला एका भागाची निरीक्षणासाठी अगदी योग्य स्थितीत असल्याची खात्री करायची असते. जलद गतीच्या लाइनवर, चांगली छायाचित्रे कॅप्चर करण्यासाठीची वेळ फक्त ५० मिलीसेकंदांची असू शकते. जर ट्रिगर लवकर किंवा उशीरा आला, तर तुम्हाला धुंद किंवा केंद्रापासून बाहेर पडलेली छायाचित्रे मिळतात, ज्यामुळे वेळ वाया जातो.

फ्लायिंग ट्रिगर तंत्रज्ञान हे एक उपाय आहे. प्रत्येक निरीक्षण बिंदूवर लाइन किंवा रोबोट थांबवण्याऐवजी, प्रणाली सर्व काही सातत्याने हालत असताना छायाचित्रे कॅप्चर करते. उत्पादकांनी या पद्धतीचा वापर करून निरीक्षणाच्या वेळेत ४० ते ५० टक्के सुधारणा नोंदवली आहे. याची गुरुकिल्ली म्हणजे गती नियंत्रण, कॅमेरा वेळ आणि प्रकाशन यांच्यात घनिष्ठ एकीकरण.

अनेक कॅमेरा सेटअप्स यात आणखी एक स्तरावरील गुंतागुंत जोडतात. सर्व कॅमेरांना एकाच वेळी प्रतिमा कॅप्चर करण्यासाठी सिंक्रोनाइझ करणे आवश्यक आहे. नाहीतर, तुम्हाला विश्लेषण करणे कठीण जाणारे असंगत डेटा मिळते. चांगल्या पद्धतीने डिझाइन केलेली प्रणाली हे स्वयंचलितपणे हाताळते, ज्यामुळे अनेक तपासणी कोनांसहही सुरळीत कार्यप्रणाली सुनिश्चित होते.

हे सर्व एकत्र ठेवणे

दृष्टी तपासणी प्रणालीचा वेग हा एकाच वेळी काही गोष्टी योग्य पद्धतीने करण्यावर अवलंबून असतो. कॅमेरा कामगिरी यावर अवलंबून असते की तुम्ही किती वेगाने स्पष्ट प्रतिमा कॅप्चर करू शकता. प्रोसेसिंग पॉवर आणि अ‍ॅल्गोरिदमची कार्यक्षमता यावर अवलंबून असते की तुम्ही त्या प्रतिमांचे किती वेगाने विश्लेषण करू शकता. प्रकाशनाचा प्रभाव प्रतिमा गुणवत्तेवर पडतो, जो थेट विश्लेषणाच्या वेळेवर परिणाम करतो. डेटा ट्रान्सफरचा वेग यावर अवलंबून असते की प्रतिमा विलंबाशिवाय प्रोसेसरपर्यंत पोहोचतात की नाही. आणि प्रणाली एकीकरण (इंटिग्रेशन) यामुळे सर्व काही सुरळीतपणे एकत्र कार्य करते.

ज्या उत्पादकांना हे घटक योग्य पद्धतीने समजले जातात, त्यांना वास्तविक परिणाम दिसून येतात. काहींनी तपासणीचा कालावधी ४० टक्क्यांनी कमी केला आहे. इतरांनी उच्च वेगाच्या उत्पादन ओळींसह राहून ९९ टक्के दोषांचा शोध घेण्यात यश मिळवले आहे. यिहुई (YIHUI) ही दृश्य तपासणी उपकरणे या तत्त्वांच्या आधारे डिझाइन करते आणि यंत्रसामग्री, इलेक्ट्रॉनिक्स, विमाननौवहन आणि ऑटोमोबाईल या क्षेत्रांसाठी वेग आणि अचूकता यांचे संतुलन राखणारी प्रणाली प्रदान करते. एक वेगवान तपासणी तेव्हाच उपयुक्त असते, जेव्हा ती अचूकही असते. मूलभूत गोष्टी योग्य पद्धतीने केल्या, तर आपली दृश्य तपासणी प्रणाली आपल्या उत्पादन ओळीने जे काहीही फेकले असेल, त्याच्याशी लागू राहील.